Ding#9: Mijn visie op web 2.0

Hoog tijd om weer tijd te besteden aan de 23 Dingen cursus. Dit maal Ding#9. Een leuke opdracht: ik ga mijn visie op Web 2.0 geven op basis van de dingen die ik tot nu toe geleerd heb. Ook een goede opdracht om te reflecteren op al de losse onderdelen en eens te bekijken wat ik er mee kan in  mijn eigen werksituatie. Overigens heb ik eerder al het boek van Meredith Farkas: “Social Software in Libraries” gelezen. Het interessante aan dit boek vond ik, dat het ook steeds de relatie heeft proberen te leggen naar concrete toepassingen in de bibliotheek praktijk.

Weblogs worden op mijn werk al deels toegepast. Wij gebruiken ze om interessante ingevoerde artikelen extra uit te lichten. Bij voorkeur ligt er een link naar een fulltext document bij. Een andere keer nemen we de actualiteit als uitgangspunt. Dan schrijven we zelf een bericht en maken er een zoekvraag bij, zodat je meteen meer informatie over datzelfde onderwerp kunt vinden.

Toch zie ik nog wel meer toepassingsmogelijkheden. Onze chefs voeren veel gesprekken met potentiële opdrachtgevers. De korte gespreksverslagen belanden vaak op onze teamsite van Microsoft Sharepoint. Vaak vloeit daar in een later stadium een opdracht uit voort, waarvoor wij als documentalisten dan werk moeten verrichten.  Ik kan mij voorstellen dat zich dit goed leent voor een intern blog. Het voordeel van een intern blog is, dat je het niet interessant hoeft te maken: een stuk tekst zonder plaatjes is goed genoeg.

RSS inzetten om onze dienstverlening te verbeteren. Hierover wordt al lang gediscussieerd binnen onze organisatie. Deels wordt het zeker ook al toegepast. Als ik mag dromen: ik zou heel graag zien dat je, net als bij Google Blogsearch, je zoekopdracht als RSS-feed op kunt slaan in je RSS-reader. Geen idee of dit technisch gezien een zware geboorte is. Een groot knelpunt is wel, dat onze gebruikers vaak heel slecht op de hoogte zijn van de mogelijkheden van RSS.

Bij onze documentatiebestanden is het momenteel zo, dat wij vaak content leveren aan websites van derden. De RSS komt daar in leesbare vorm weer terug in de vorm van "headlines". Een voorbeeld hier van is de website van Groenweb Boomkwekerij. Onder het kopje "Actuele artikelen" is te zien wat er kort geleden over relevante thema's is ingevoerd.

Bij het gebruik van online foto-albums had ik aanvankelijk zo mijn vraagtekens bij de praktische toepasbaarheid voor de bibliotheek. Dat komt misschien ook wel, omdat ik niet zo "visueel" ben ingesteld. Na het lezen van: How to make Flickr work for your library was ik overstag. Tenminste een leuke virtuele rondleiding in onze bibliotheek zou tot de mogelijkheden moeten behoren. We hebben enkele prima huisfotografen in dienst. Ook op het gebied van bibliotheekinrichting zou een leuke presentatie te maken moeten zijn.

Het is voor mij niet zo dat ik deze termen nu opeens meer hoor dan eerst, maar ik weet nu wel beter waar het over gaat. Een echte eye-opener voor mij was het inzetten van RSS-feeds op basis van trefwoorden via Google Blogsearch of Technorati. Deze toepassing heb ik nog vaker toegepast om zo bij te kunnen houden wat er over auteursrecht of open access geblogt wordt. Bovendien wordt zo naar Blogs geleid, waarvan ik eerder het bestaan niet kende.

OCN 2008: het bericht van een thuisblijver

Deze dagen lopen mijn feedreader en mijn twitter vol met berichten van mensen die naar de Online Conferentie (OCN 2008) gaan. Zelf blijf ik thuis. Ik heb getwijfeld of ik als "tegengeluid" het bericht van een thuisblijver zou schrijven. Toen ik het blogbericht van Ronald van Dieen las, besloot ik me er toch maar aan te wagen.

Voor mij is de Online Conferentie altijd het hoogtepunt van de bibliotheekwereld geweest. Ik heb het altijd leuk gevonden om daar te kijken naar actuele trends in bibliotheekland en te zien wat er in de andere sectoren van het bibliotheekveld gebeurt. Daarnaast is het altijd erg gezellig om met vakgenoten bij te praten. O ja, en last but not least: mijn vrouw (ook biepmiep) zegt altijd: de lunch. De laatste twee keren (2006 en 2008) is daar in mijn geval het klad in gekomen.

Hoe komt dat? Er liggen verschillende redenen aan ten grondslag. Ik heb het geluk getrouwd te zijn met een vakgenote. Dat is erg leuk en inspirerend, maar soms ook een beetje lastig. Als wij met zijn tweeën naar een conferentie gaan bijvoorbeeld. Dan heeft dat grote gevolgen voor ons huishouden met kinderen die ondergebracht moeten worden bij tussenschoolse- en naschoolse opvang. Met veel pijn en moeite hebben we daarvoor schema's gebouwd en zodra we allebei naar zo'n conferentie gaan, kost het veel georganiseer en geregel om dat om te gooien. Maar: waar een wil is is een weg. Dit is niet het grootste bezwaar.

Op mijn werk ben ik een dag afwezig als ik naar de Online Conferentie ga. Dat betekent ook een dag geen productie. Voor een keertje is dat niet erg, maar dan moet ik kunnen onderbouwen waarom ik daar naar toe ga. Om dat te kunnen onderbouwen, moet ik dan wel een programma hebben. Dit jaar heeft dat programma heel erg lang op zich laten wachten. Het ligt misschien aan mij, maar mij is het niet gelukt om helder te krijgen wat er nu precies op het programma stond. Het programma  zag ik pas zo laat, dat ik toen al besloten had om me niet meer aan te melden. Deze twee eerste punten zijn erg belangrijk, omdat ik het me niet kan veroorloven twee dagen naar de conferentie te gaan: ik kies de meest relevante dag uit.

Een punt wat ik persoonlijk heel erg spijtig vind, is dat het in de Rai blijkbaar aan mogelijkheden ontbreekt om te kunnen bloggen. Wowter klaagde daar in 2006 ook al over. Het thema was geloof ik bibliotheek 2.0 en uitgerekend nu ontbreekt het aan de faciliteiten om te kunnen livebloggen. Livebloggen bij bibliotheekconferentie is de afgelopen jaren zo'n gemeengoed geworden, dat het eigenlijk niet meer weg te denken is.

Een ander punt, wat in de biblioblogosphere in mijn ogen heel erg onderbelicht is gebleven, is de, op zijn zachtst gezegd, ongelukkige communicatie rondom OCN 2008. Op de een of andere manier krijgen we het in bibliotheekland niet voor elkaar om zonder ongelukken conferenties te organiseren. Zo herinner ik me dat het vrijwel onmogelijk was om je aan te melden voor de  NVB dag van 2007. Opvallend vond ik het bericht dat twee bestuursleden van de Online Conferentie op zijn gestapt: Margot Blikman en Bart van der Meij. Bart ken ik een beetje, omdat wij bij Reekx een poosje collega's zijn geweest. Het beeld dat ik van hem heb is dat hij iemand is die niet zomaar de handdoek in de ring gooit en loyaal is aan de club waar hij zich voor in zet. Het is een hoogst ongebruikelijke stap zo kort voor de conferentie. In de biblioblogosphere bleef het echter, op een enkel berichtje na oorverdovend stil. Zonder de achtergronden van hun vertrek te kennen: ik denk dat hierover het laatste woord nog niet gezegd mag zijn. Wellicht dat na de conferentie een goed moment is om te kijken wat er precies aan de hand is met het doel om lessen te trekken voor de toekomst.

Goed. Is dit het gezeur van een gefrustreerde thuisblijver? Misschien wel. Ik zou er wat voor over hebben om er bij te kunnen zijn. Ik had van harte mee getwitterd en liever nog: eens uit te proberen hoe het is om te livebloggen, om al die andere twitteraars en bibliobloggers eens in levende lijve te ontmoeten. Aan de andere kant vind ik het ook wel prima om gewoon door te trappen in de vertrouwde mallemolen van het dagelijks leven. In 2010 hoop ik er weer bij te zijn. Beloofd.