Read It Later

Goed. We hebben de smaak te pakken, dus we slingeren er gewoon nog een blogpost achteraan. Dit keer speciaal aandacht voor een nieuwe ontdekking van me: Read It Later.

Doordat ik veel blogs lees heb ik ook behoefte aan structuur bij het verwerken van al die informatie. Maar wat is veel eigenlijk? Ik heb op dit moment 104 abonnementen op allerhande feeds. Er zijn mensen die dat nog maar weinig vinden, terwijl ik anderen een lekkende hartklep bezorg als ik vertel dat ik 104 abonnementen heb lopen. Hoe dan ook: ik heb behoefte aan structuur bij het verwerken van al die ruis, eh informatie. Vandaar dat ik aangenaam getroffen werd door een bericht op één van mijn favoriete weblogs: http://www.lifehacking.nl. Nog wel van de hand van good-old Joost Plattèl.

Veel informatie belandt bij mij op de stapel “later lezen”. Daarvoor heb ik binnen Delicious ook een tag aangemaakt, n.l. 2read, maar de praktijk is dat ik er daarna nauwelijks meer toe kom om het te lezen. De 2read tag ken ik momenteel ook nauwelijks meer toe. Het eind van het liedje is dat ik dan toch weer wat zit te pieren met die sterretjes in Google Reader.

Nadat ik bovenstaand bericht had gelezen heb ik direct de plug-in gedownload en ik werd aangenaam verrast door de eenvoud er van. Je gaat gewoon naar de site van Read It Later en klikt daar op de button die op jouw situatie van toepassing is. Het resultaat is in mijn geval dat ik de zoveelste plug-in van Firefox te pakken heb.

Zodra je de browser weer opnieuw opstart, staan er in de adresbalk en de statusbalk rechtsonder een vinkje. Hiermee kun je pagina’s in je leeslijst zetten. Onder het vakje: bladwijzers is een mapje aangemaakt, waarin de pagina’s staan die je in je leeslijst hebt opgenomen. Je hoeft niet eens meer een account aan te maken: dat is al automagisch gebeurd. Je hebt dan wel een account naam met een veelzeggende naam als: ljf68id.

“Maar ik werk op meerdere pc’s: twee thuis en één op het werk, hoe moet dat nu?,” vraag je je wellicht af. Je kunt op eenvoudige wijze de accountnaam veranderen in iets dat je beter kunt onthouden en vervolgens op alle pc’s die je gebruikt gaan synchroniseren.

Maar het mooiste vind ik nog dat die vinkjes niet alleen in je browservenster verschijnen, maar ook in je Google Readerlijst. Kleine moeite om een vinkje te zetten bij iets wat je later nog eens op je gemakje wilt lezen. En als je klaar bent, verwijder je het vinkje weer.

19 januari

19 januari. Dat was de laatste dag waarop ik het laatste bericht op dit blog zette. Ik werd daar nog even fijntjes op gewezen door Edwin. In een reactie op zijn blogpost liet ik hem weten, dat ik er een blogpost aan zou wijden. Belofte maakt schuld, dus bij deze.

Een beetje dramatisch is het allemaal wel, want uitgerekend een jaar na de feestelijke opening moet ik gaan verantwoorden waarom ik zo weinig schrijf. Helemaal onverwachts komt dit overigens niet, want al in die eerste blogpost melde ik dat ik niet zo goed was in het bijhouden van weblogs.

Eén oorzaak is in elk geval gelegen in de privésfeer. Hierdoor kon ik een groot deel van maart niet bloggen. Ik merk dat het vervolgens in de periode er na heel moeilijk is om de draad weer op te pakken.

Ik blog graag in samenwerking, omdat ik dan even mijn benen stil kan houden als ik zelf geen inspiratie heb. Tot luiheid dreigt het wel te leiden, want daardoor ga ik minder actief op zoek naar onderwerpen. Bij de blogs op mijn werk merk ik dat het goed is om af en toe actief op zoek te gaan naar geschikte onderwerpen en dat er zo vanzelf leuke ideeën boven komen drijven. Dus belangrijk: actiever op zoek gaan naar onderwerpen die mij bezig houden. Of beter: schrijf eens vaker over de zaken die je interessant vindt.

Sinds bijna een jaar houd ik me bezig met twitteren. Ik merk dat dat veel laagdrempeliger en persoonlijker is: je slingert iets direct in een kort zinnetje het internet op en klaar is kees. In vergelijking daar mee is bloggen een zware bevalling. Je moet inspiratie hebben om een gemotiveerde blogpost te schrijven, vervolgens moet je de tijd nemen om het allemaal mooi op papier te zetten en online te plaatsen. Het liefste zou ik zien dat iedere blogpost een mooi stukje literatuur was, maar dat gaat nu eenmaal niet.

Overigens zal ik nooit een veelposter worden. Ik geloof heilig in het principe dat kwaliteit boven kwantiteit gaat en dat eventuele lezers daar meer aan hebben dan aan dagelijks vijf nieuwe posts van mijn hand. Even om misverstanden te voorkomen: dit is geen kritiek aan het adres van Edwin: iedereen moet in deze doen wat bij hem of haar past. Maar goed: het wordt tijd dat er weer leven in de tent komt.